Autofellatio

Z Encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacja, szukaj
Commons in image icon.svg

Autofellatio, stymulacja członka swoimi własnymi ustami. Dla większości mężczyzn trudna lub wręcz niemożliwa do wykonania. Wykonanie autofellatio wymaga elastyczności i odpowiedniego rozmiaru penisa.[1] Odniesienia do autofellatio są powszechne w kulturze popularnej. Autofellatio stanowi niszę przemysłu pornograficznego.[2][3][4]

Historia

Egiptolog David Lorton twierdzi, że wiele starożytnych tekstów odnosi się do autofellatio w religii egipskiej, zarówno w sferze bogów jak i wśród wyznawców wykonujących obrzędy religijne. Według Lortona, w Papirusie Bremner-Rhind w trzeciej części zwanej „Księga obalenia Apopa”, znajduje się wiersz opowiadający jak bóg słońca Ra stworzył boga Szu i boginię Tefnut przez fellatio wykonane na sobie i wyplucie swojego własnego nasienia na ziemię. W starożytnych tekstach egipskich czynność ta jest zwykle wykonywane przez boga Atuma, a w większości tekstów przedstawione jest tylko plucie nasieniem lub masturbację, ale nie obie czynności na raz.[5]

Fizyczne aspekty

Niewielu mężczyzn posiada wystarczającą elastyczność i długość penisa, aby bezpiecznie wygiąć się do przodu i objąć ustami członka.[1] Jednakże, zwiększanie elastyczności osiągane za pomocą pozycji wykorzystujących grawitację i ćwiczeń fizycznych, takich jak gimnastyka czy joga może umożliwić wykonanie tego niektórym osobom. Amerykańscy biolodzy Craig Bartle i Alfred Kinsey stwierdzili, że mniej niż 1% mężczyzn może z powodzeniem dotknąć ustami własnego penisa i tylko 2 lub 3 mężczyzn na 1000 może wykonać pełne autofellatio.[6]

Odniesienia w kulturze masowej

Aktorzy grający bohaterów filmu Shortbus

Chociaż stosunkowo w niewielu filmach pornograficznych występuje autofellatio, niektórzy aktorzy pornograficzni są dostrzegani ze względu na tę umiejętność w tym Ron Jeremy z filmów lat 70-tych XX w.[7][8] Inni aktorzy, w tym Scott O'Hara, Cole Youngblood, Steve Holmes i Ricky Martinez również wyróżnili się wykonywaniem autofellatio a praktyka ta stała się pornograficznym podgatunkiem masturbacji.

Brian W. Aldiss w wydanej w latach 70-tych XX w. autobiograficznej powieści The Hand-Reared Boy opisuje praktyki masturbacji u grupy brytyjskich chłopców ze szkoły z internatem. Jeden z bohaterów obdarzony szczególnie dużym penisem był w stanie wykonać fellatio na sobie. Fakt ten był w książce sprawdzany przez jej narratora Horatio Stubbsa.[9]

W sekwencji 2006 otwierającej Shortbus ukazano Jamesa (Paul Dawson) wykonującego na sobie fellatio podczas której filmuje jak jego sąsiad voyeurystycznie go podgląda.[10][11]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dan Savage: Savage love : straight answers from America's most popular sex columnist. New York: Plume, 1998, s. 242. ISBN 978-0-452-27815-8.  (ang.)
  2. Ben R. Rogers, Joel Perry: Going down : the instinct guide to oral se. Los Angeles, Calif.: Alyson Publications, 2002. ISBN 978-1-55583-752-5.  (ang.)
  3. Linda Williams: Porn studie. Durham: Duke University Press, 2004. ISBN 978-0-8223-3312-8.  (ang.)
  4. Russell Kick: Disinformation book of lists : subversive facts and hidden information in rapid-fire forma. New York: Disinformation Co. : St. Paul, 2004. ISBN 978-0-9729529-4-1.  (ang.)
  5. David Lorton: Autofellatio and Ontology (ang.). 1995. [dostęp 2006-04-15].
  6. W. Guy, M.H. Finn. A review of auto-fellatio; a psychological study of two new cases. Psychoanalytic Review, 41 (4), s. 354–358 (październik 1954) (ang.). 
  7. Nardwuar: Nardwuar vs Ron Jeremy (ang.). Nardwuar the Human Serviette, Inc., 1996-12-27. [dostęp 2006-12-25].
  8. Dan Kapelovitz: [http://www.kapelovitz.com/selfsuck.htm "Because They Can" The Risks and Rewards of Auto-Fellatio] (ang.). kapelovitz.com, 2001. [dostęp 2011-04-20].
  9. Brian Wilson Aldiss: The hand-reared. Nowy Jork: McCall Pub. Co., 1970. ISBN 0-8415-0017-7.  (ang.)
  10. Katrina Onstad: Naughty but Nice (ang.). cbc.ca, 12 września, 2006. [dostęp 2009-06-28].
  11. Robert M. Tilendis: Shortbus (ThinkFilm, 2006) (ang.). [dostęp 2011-04-20].