Pochwa

Z Encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacja, szukaj
Umięśnienie okolic pochwy
Histologiczna struktura ścian pochwy
Histologiczna struktura ścian pochwy
Tampon dopochwowy

Pochwa (łac. vagina), żeński organ płciowy w formie mięśniowo-błoniastego przewodu o długości od 5 do 14 cm (zwykle od 6 cm do 8 cm). W trakcie penetracji seksualnego do pochwy wprowadzić można m.in. penis, dildo, wibrator lub stymulować palcami.

Lokalizacja i budowa pochwy

Pochwa przebiega od przedsionka macicy do swego ujścia i znajduje się za pęcherzem moczowym a przed odbytnicą.[1] Wewnętrzna powierzchnia pochwy ma pofałdowaną frakturę, przez co może stymulować penisa poprzez tarcie podczas stosunku. Podczas podniecenia pochwa staje się wilgotna aby ułatwić penetrację.

Chociaż istnieją anatomiczne różnice, długość pochwy u kobiety w wieku rozrodczym, gdy nie jest seksualnie podniecona, wynosi od około 6 do 7,5 cm wzdłuż przedniej ściany i 9 cm wzdłuż tylnej ściany.[1] Podczas podniecenia pochwa zwiększa zarówno swoją długości, jak i szerokości.[2]

Wydzielina pochwy jest wytwarzana przez gruczoły przedsionkowe większe zlokalizowane w pobliżu pochwy i szyjki macicy. Przed i podczas owulacji, gruczoły śluzowe szyjki macicy wydzielają różne odmiany śluzu, który zapewnia alkaliczność (zasadowość) środowiska pochwy, co jest korzystne dla przetrwania plemników. Z wiekiem wydzielanie nawilżenia pochwy zmniejsza się.[3]

Błona dziewicza jest pierścieniowatym fałdem błony śluzowej u wejścia do pochwy. Tkanki błony dziewiczej mogą być rozerwane podczas penetracji pochwy. W środkowej części błony dziewiczej znajduje się mały rozciągliwy otwór przez, który może wypływać krew menstuacyjna.[4]

Funkcje pochwy

Funkcje pochwy w aktywności seksualnej

Koncentracja zakończeń nerwowych, w pobliżu wejścia do pochwy kobiety pozwala zapewnić przyjemne doznania w wyniku stymulacji. Uważa się jednak, że pochwa sama w sobie ma niewystarczającą ilość zakończeń nerwowych dla zapewnienia orgazmu w wyniku stymulacji wyłącznie samej pochwy.[5][6][7] Większość zakończeń nerwowych umiejscowiona jest w odcinku jednej trzeciej pochwy od strony wejścia.[6][7]

Łechtaczka zawiera wiele zakończeń nerwowych i jest połączona z cewką moczową oraz pochwą.[5][7][8] Podczas podniecenia, a szczególnie stymulacji łechtaczki, ściany pochwy wytwarzają wydzielinę mającą zmniejszyć tarcie występujące podczas penetracji pochwy w czasie stosunku płciowego.[3] W wyniku podniecenia pochwa zwiększa swe rozmiary.[3][2]

Ściany pochwy składają się z miękkich elastycznych fałd błony śluzowej, które rozciągają się, dopasowując (przy pomocy mięśni miednicy) do wielkości wprowadzanego obiektu,[3] a także mogą stymulować penisa, wywołując u mężczyzny orgazm i wytrysk.

W przedniej ścianie pochwy około 5 cm od wejścia znajduje się obszar zwany powszechnie puntem G lub przestrzenią Gräfenberga. Niektóre kobiety doświadczają szczególnie intensywną przyjemność seksualną w wyniku stymulacji tego punktu. Część badaczy wiąże tę przyjemność z działaniem gruczołów przedsionkowych większych. Inni badacze podważają jego związek z gruczołami przedsionkowymi mniejszymi, a nawet powątpiewają w istnienie punktu G.[9][10]

Pochwa jako kanał porodowy

Podczas porodu, pochwa jest kanałem przez, który płód wydostaje się z macicy na zewnątrz. Elastyczność pochwy pozwala podczas porodu rozciągnąć się w sposób wielokrotnie zwiększający jej średnicę.

Pochwa jako ujście wydzielin macicy

Pochwa stanowi kanał pozwalający krwi menstruacyjnej na opuszczenia ciała. Dla absorpcji krwi menstruacyjnej stosuje się tampony umieszczane w pochwie lub podpaski.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Henry Gray: Anatomy of the human body, by Henry Gray. 20th ed., thoroughly rev. and re-edited by Warren H. Lewis (red.). Warren H. Lewis. Wyd. 20. Bartelby.com, maj 2000, s. 269. ISBN 1-58734-102-6. [dostęp 2012-11-05].  (ang.)
  2. 2,0 2,1 The sexual response cycle (ang.). engenderhealth.org. [dostęp 2007-10-13].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Vagina (ang.). health.discovery.com. [dostęp 11 lutego 2012].
  4. D.J. Rogers, M. Stark. The hymen is not necessarily torn after sexual intercourse. BMJ, 317 (7155), s. 414 (sierpień 1998), PMID 9694770 (ang.). 
  5. 5,0 5,1 H.E. O'Connell, K.V. Sanjeevan, J.M. Hutson. Anatomy of the clitoris. J. Urol., 174 (4 Pt 1), s. 1189–1195 (październik 2005), doi:10.1097/01.ju.0000173639.38898.cd, PMID 16145367 (ang.). 
  6. 6,0 6,1 Psychology Applied to Modern Life: Adjustment in the 21st Century. Cengage Learning, 2011, s. 688. ISBN 1-111-18663-4, 9781111186630.  (ang.)
  7. 7,0 7,1 7,2 Sex and Society, Volume 2. Marshall Cavendish Corporation, 2009, s. 960. ISBN 9780761479079.  (ang.)
  8. A. Kilchevsky, Y. Vardi, L. Lowenstein, I. Gruenwald. Is the female G-spot truly a distinct anatomic entity?. J. Sex. Med., 9 (3), s. 719–726 (marzec 2012), doi:10.1111/j.1743-6109.2011.02623.x, PMID 22240236 (ang.). 
  9. T.M. Hines. The G-spot: a modern gynecologic myth. Am. J. Obstet. Gynecol., 185 (2), s. 359–362 (sierpień 2001), doi:10.1067/mob.2001.115995, PMID 11518892 (ang.). 
  10. H. Alzate, Z. Hoch. The G spot and female ejaculation: a current appraisal. J. Sex. Marital. Ther., 12 (3), s. 211–220 (1986), doi:10.1080/00926238608415407, PMID 3531529 (ang.). 
Star of life2.svg
Informacje zawarte w Homopedii nie zastępują konsultacji lekarskiej. Z informacji zawartych w Homopedii korzystasz na własną odpowiedzialność.