Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Portugalii

Z Encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sytuacja prawna LGBT
Państwo Portugalia
EU-Portugal with islands circled.svg
Zagadnienia dyskryminacji
Depenalizacja tak
Cenzus wiekowy równy 14 lat
Służba wojskowa brak dyskryminacji
Ochrona przed dyskryminacją
Udzielanie azylu prześladowanym za orienację nie
Czy obywatelom kraju udzielono azylu z powodu dyskryminacji nie
Związki osób tej samej płci
Małżeństwa jednopłciowe tak
Rejestrowane związki partnerskie tak
Adopcja w parach jednopłciowych tylko indywidualne osoby
Mapa Portugalii
Parada LGBT w Lisbonie

Sytuacja prawna osób homoseksualnych w Portugalii

Depenalizacja kontaktów homoseksualnych w Portugalii

Tak jak w wielu innych krajach Europy, kontakty homoseksualne były w Portugalii przez wiele lat nielegalne. W roku 1852 zalegalizowano je ale w 1912 powrócono do zakazu. Ostatecznie kontakty homoseksualne w Portugalii zostały zdepenalizowane w 1983 roku.[1]

Wiek przyzwolenia w Portugalii

Do 2007 roku wiek dopuszczający kontakty homoseksualne był wyższy (16 lat) niż heteroseksualne (14 lat), choć w latach 1945-1995 był zrównany. Był to ostatni zapis bezpośrednio dyskryminujący gejów i lesbijki w prawie tego kraju. W 2005 roku sąd orzekł że różnica wieku dopuszczająca kontakty seksualne jest niezgodna z konstytucją, a wprowadzony w 2007 roku nowy kodeks karny wyeliminował tę różnicę. Obecnie wiek przyzwolenia na kontakty seksualne wynosi 14 lat.

Uznanie związków osób tej samej płci w Portugalii

Rejestrowane związki partnerskie (w formie rejestrowanych konkubinatów) są obecne w portugalskim prawie od 15 marca 2001 roku. Dotyczą one zarówno par osób tej samej jak i różnej płci. Polegają one na nabyciu części praw małżeństw po dwóch latach życia w konkubinacie.

Pary osób tej samej płci nie mogą wspólnie adoptować dzieci.

Portugalia była 8. krajem świata, w którym zalegalizowano małżeństwa homoseksualne.[2]

Ochrona prawna przed dyskryminacją w Portugalii

Zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną istnieje w kodeksie pracy od 2003.

Portugalia była pierwszym krajem Unii Europejskiej, który wprowadził w 2004 konstytucyjny zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną. Jest tym samym piątym krajem na świecie z takim uregulowaniem w konstytucji (po RPA, Ekwadorze, Fidżi, i Szwajcarii).

Portugalia nie przyznaje prawa azylu w związku z prześladowaniem ze względu na orientację seksualną. Geje nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej

Sytuacja prawna osób transseksualnych w Portugalii

W 2011 r. uchwalono ustawę ułatwiającą proces prawnej korekty płci metrykalnej. Możliwe jest to w trybie administracyjnym (bez rozprawy sądowej). Wystarczy być pełnoletnim i złożyć wniosek z zaświadczeniem komisji lekarskiej. Zdaniem ekspertów ustawa ta jest najbardziej przyjaznym prawem wobec osób transseksualnych. Rozwiązania zawarte w tej ustawie były brane pod uwagę przy tworzeniu polskiego projektu ustawy o zmianie płci.[3]

Sytuacja społeczna osób LGBT w Portugalii

Stosunek społeczeństwa do osób LGBT w Portugalii

Według europejskiego sondażu Eurobarometr z 2006 30% obywateli Portugalii popiera legalizację małżeństw homoseksualnych, a 20% nadanie praw adopcyjnych dla osób tej samej płci.[4]

Życie osób LGBT w Portugalii

W kraju działa wiele organizacji LGBT. Wydawane są magazyny o tematyce gejowskiej. W Lizbonie i Porto odbywają się coroczne parady Christopher Street Day gromadzące tysiące uczestników. W Lizbonie odbywa się Lisbon Gay & Lesbian Film Festival – największy w Europie festiwal filmów LGBT.

Przypisy

  1. LGBT world legal wrap up survey (ang.). ilga.org, listopad 2006. [dostęp 2012-04-15].
  2. Mariusz Kurc. „Związkowcy”. Replika. Dwumiesięcznik społeczno-kulturalny LGBTQ, 23/2010, s. 4, Warszawa: Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii, ISSN 1896-3617 (pol.). 
  3. Ewa Siedlecka: Zmiana płci bardziej po ludzku (pol.). wyborcza.pl, 2012-05-05. [dostęp 2012-11-04].
  4. Eurobarometer 66 Public Opinion in the European Union : First Results (ang.). ec.europa.eu, 2006. [dostęp 2012-07-19].