X. przeciwko Turcji

Z Encyklopedii LGBT
Skocz do: nawigacja, szukaj
X. przeciwko Turcji
Sąd Europejski Trybunał Praw Człowieka
Skarżący X.
Państwo Turcja Turcja
Sygnatura 24626/09
Data rozstrzygnięcia 9 października 2012 r.
Wyrok stwierdzono naruszenie art. 3. i art. 14.
Orzecznictwo ETPC związane z LGBT
Prawo Portal Prawo

X. przeciwko Turcji, sprawa ze skargi nr 24626/09, rozpatrzona przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, który 9 października 2012 r. wydał wyrok stwierdzający, że Turcja naruszyła art. 3. i art. 14. Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Przedmiot skargi w sprawie X. przeciwko Turcji

Wnioskodawca to obywatel turecki, urodzony w 1989 roku zamieszkały w Izmirze (Turcja). Otrzymał dwa wyroki skazujące, z których jeden to 10-letni wyrok za różne przestępstwa, takie jak fałszerstwa, oszustwa i wprowadzenia w błąd w oficjalnych dokumentach. W 2008 roku został zatrzymany i tymczasowo aresztowany. Wnioskodawca, będąc osobą homoseksualną, początkowo został umieszczony w celi z więźniami heteroseksualnymi.

Ze względu na zastraszanie i nękanie przez współwięźniów, poprosił administrację więzienną, aby przenieść go, ze względów bezpieczeństwa, do wspólnej celi z więźniami homoseksualnymi. Natychmiast został umieszczony w pojedynczej celi.

Zdaniem skarżącego, jego cela była w dużo gorszym stanie od poprzedniej, była brudna i stosowano ją jako izolatka w charakterze środka dyscyplinarnego oraz do przetrzymywania więźniów skazanych za gwałt lub pedofilię. Skarżącego pozbawiono kontaktów z innymi więźniami i możliwości ćwiczeń na świeżym powietrzu.

Długotrwała izolacja doprowadziła do pogorszenia stanu psychicznego skarżącego. Po wielu prośbach jego stan zdrowia został poddany ocenie psychiatrów, którzy zdiagnozowali u niego depresję. Po około miesięcznym pobycie w szpitalu został przeniesiony z powrotem do więzienia.

Wnioskodawca skarżył się również na obelgi i ciosy zadawane przez służbę więzienną.

Wyrok Trybunału w sprawie X. przeciwko Turcji

Trybunał uznał, że warunki przetrzymywania spowodowały cierpienie psychiczne i fizyczne, wraz z poczuciem, że został pozbawiony godności, co stanowi „nieludzkie lub poniżające traktowanie”. Ponadto Trybunał stwierdził, że głównym powodem, dla pozostawienia wnioskodawcy w odosobnieniu nie była jego ochrona, ale raczej jego orientacja seksualna. Tym samym uznał, że było to dyskryminujące traktowanie.